Interview

Vandaag is het “Transgender day of Remembrance”, hierover schreef ik afgelopen week al. In de aanloop naar deze dag heb ik een interview gegeven voor het intranet van de opdrachtgever waar ik voor mijn baas werk. Ik plaats dit interview hier integraal.

Door me uit te spreken in dit interview open ik ogen. Ik ga nu samen met de opdrachtgever een handreiking voor leidinggevenden opstellen en gaat er in de toekomst dus meer aandacht zijn voor ons als transgenders.

Het was spannend dit interview te geven, maar dat was het zeker waard!

‘In ben zo gebouwd dat je alle kanten uit kunt’

‘Ik sta in de systemen als Leo, maar ik geef de voorkeur aan Lise’, zo zegt Lise met enige humor. Lise werkt bij ons op inhuurbasis als facilitair dienstverlener. Leo is een gefingeerde naam, omdat de werkvloer nog niet veilig genoeg voelt om uit de kast te komen. Bovendien ziet haar werkgever het niet zitten.

Op de werkvloer in de kast

Op dit moment is Lise in gesprek met haar werkgever hoe ze het beste op de werkvloer uit de kast kan komen. Haar werkgever vindt dit moeilijk. ‘Want’, zo zegt haar werkgever, ‘je hebt een publieke functie, we hebben te maken met klanten’. Haar werkgever maakt zich kennelijk zorgen dat de opdrachtgever haar identiteit niet accepteert. Alsof ze als een drag queen haar werk zou uitvoeren?! juist niet, ze wil niet opvallen tussen andere vrouwen en ingetogen haar werk doen. Dus zit ze tot op dit moment op de werkvloer nog in die kast. Ze maakt steeds kleine stapjes willen nemen om ook daarop het werk volledig uit de kast te kunnen komen. Daarover is ze nu zoals gezegd in gesprek met de teamleider bij ons en haar werkgever. “Ik wil dit op een tempo doen die bij mij past”, zegt ze.

Mijn leven als Leo is een groot toneelspel

people at theater
Photo by Monica Silvestre on Pexels.com

Voor haar leven als Leo zou Lise zo genomineerd kunnen worden voor een Oscar, want ze speelt voortdurend een toneelspel. ‘Gelukkig ben ik zo gebouwd dat je alle kanten met me op kunt’, grapt ze. Daarmee doelt ze op haar uiterlijk, dat niet meteen prijs geeft of het een mannen- of een vrouwenlichaam is.

‘Ik denk over alles na. Hoe ik zit, hoe ik opsta, hoe ik loop, hoe ik beweeg’. Op de werkvloer kan ze zich niet te vrouwelijk gedragen. Want ja, die klant zal dan van alles denken, zo wordt gevreesd. Zaken waar cispersonen (mensen bij wie de genderidentiteit overeenkomt met het geslacht dat ze bij de geboorte meekregen) zich niet bewust van zijn. Documenten ondertekenen tijdens haar werk doet ze met ‘L. [achternaam]’, ook al zou ze dat liever met Lise gevolgd door haar eigen achternaam / [achternaam] doen.

Doodeng

Een tikkeltje ‘ongehoorzaam’ is Lise wel, want nu draagt ze robuuste maar subtiele stalen oorringetjes. Dat mag eigenlijk niet, want mannen mogen geen oorringetjes volgens het bedrijfsregelement. En tja, het systeem zegt nu eenmaal dat ze man is.

Op Coming Out Day, op 11 oktober droeg ze met trots en een beetje angst een button met de transkleuren. ‘Het is iedere keer weer een beetje uit de kast komen, met alle zenuwen van dien’, aldus Lise. Op 20 november was het ‘Transgender Day of Remembrance’ en toen droeg ze de button ook. Zo herdenkt ze de transgenders die als gevolg van transfobie om het leven kwamen.

Ook dit interview vindt ze doodeng, maar ze doet het toch, ‘want’ zo zegt ze, ‘het blijft stilstaan als niemand iets durft, dan verandert er nooit iets’. Dus komt ze uit haar comfortzone.

Op 20 november wat het ‘Transgender Day of Remembrance’, toen droeg ze met trots en een beetje angst een button met de transkleuren. Zo herdenkt ze de transgenders die als gevolg van transfobie om het leven kwamen. ‘Het is iedere keer weer uit de kast komen, met alle zenuwen van dien’, aldus Lise.

Drie transitiefases

De transitiefases zijn de mentale, de sociale en de medische. De eerste fase is zelfacceptatie. Je bent niet blij met je lichaam. Hoe ga je daar mee om, wie ben je en waar wil je heen? Zo kijkt Lise zelden in de spiegel, omdat ze daar verdrietig van wordt.

Tijdens de sociale transitie maak je aan de buitenwereld bekend wie je bent. Dat is de fase waar ze nu in zit. De medische spreekt voor zich. Dat is het slikken van hormonen en operaties ondergaan, zodat je het lichaam krijgt dat bij je past.

Liefdevol huwelijk

Ze is al sinds de middelbare school met haar vrouw samen en is dankbaar voor het liefdevolle huwelijk dat ze heeft. In het begin van hun huwelijk heeft ze haar vrouw verteld waar ze mee worstelde. Ze zijn getrouwd vanwege de liefde, niet vanwege het geslacht.

foto: LHBTnetwerkzeeland

Tegelijkertijd is haar gezin wat haar tegenhoudt om de medische transitie te ondergaan, ook al zou ze dat dolgraag willen. Hier zijn namelijk veel kosten aan verbonden, zelfs al vergoedt de verzekering een deel.

Op straat ervaart Lise weleens dat ze niet volledig wordt geaccepteerd. Zo liep ze onlangs met haar vrouw hand in hand. Gelovigen deelden folders uit van hun kerk. ‘Die is niet voor jullie’ zeiden ze. De folders kregen ze niet, hoewel ze er wel interesse in hadden. Enerzijds was ze gestreeld, omdat ze haar als vrouw zagen, tegelijkertijd deed het pijn, omdat ze twee vrouwen die van elkaar houden niet accepteerden.

Een tip, zeg ‘goedemiddag’

Haar tip aan collega’s, sta open voor een ander. Als je het niet zeker weet of je met een man of vrouw te maken hebt, zeg dan ‘goedemiddag’ in plaats van ‘goedemiddag meneer’ of goedemiddag mevrouw’. Dat is net zo gastvrij en het voorkomt ongemakkelijke situaties.

Laatste berichten van Lise-Lynn (alles zien)

Een antwoord op “Interview”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.